Dawno, dawno temu w przepi\u0119knym, bajkowym \u015bwiecie \u017cy\u0142a kobieta, kt\u00f3ra potrafi\u0142a \u015bni\u0107. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u017cycia \u015bni\u0142a dla innych. Przychodzili do niej z bliska i z daleka, prosz\u0105c o rad\u0119, kt\u00f3r\u0105 mog\u0142aby im wy\u015bni\u0107 i zinterpretowa\u0107. Pewnej jednak nocy siedz\u0105c na \u0142\u00f3\u017cku w swojej du\u017cej sypialni, z ogromnym oknem wychodz\u0105cym na pe\u0142en \u017cycia sad, postanowi\u0142a najbli\u017csze noce \u015bni\u0107 jedynie dla siebie. Zdecydowa\u0142a podarowa\u0107 sobie siedem kolejnych nocy.<\/p>\n\n\n\n
Zanim u\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 do snu rozejrza\u0142a si\u0119 wok\u00f3\u0142. Widok ogromnej ilo\u015bci r\u00f3\u017cd\u017cek selenitu i szczotek kryszta\u0142u g\u00f3rskiego koi\u0142 j\u0105 jak co wiecz\u00f3r. Zamkn\u0119\u0142a oczy i bardzo szybko przyszed\u0142 pierwszy obraz.<\/p>\n\n\n\n
Ujrza\u0142a m\u0142od\u0105 kobiet\u0119 na \u015brodku \u0142\u0105ki. Kobieta ta patrzy\u0142a na biegaj\u0105c\u0105 wok\u00f3\u0142 dziewczynk\u0119, kt\u00f3ra znosi\u0142a jej r\u00f3\u017cne swoje skarby i wk\u0142ada\u0142a do g\u0142\u0119bokich kieszeni. Kobieta mia\u0142a na sobie przepi\u0119kn\u0105, strojn\u0105 sukni\u0119. Jednak jej twarz wydawa\u0142a si\u0119 smutna i mocno zm\u0119czona. Ukrywa\u0142a to zm\u0119czenie za szerokim u\u015bmiechem. \u015ani\u0105ca zatrzyma\u0142a obraz chc\u0105c zajrze\u0107 w jej kieszenie. W jednej znalaz\u0142a ciernie, pozrywane z okolicznych krzak\u00f3w i r\u00f3\u017cnych ga\u0142\u0105zek. Znalaz\u0142a ostro zako\u0144czone kamienie. Z drugiej kieszeni wyj\u0119\u0142a kolorowe p\u0142atki kwiat\u00f3w, \u015bliczne muszelki, bia\u0142e i delikatne ptasie pi\u00f3ra. \u015awie\u017ce, zielone listki. Gdy obraz znowu ruszy\u0142 spojrza\u0142a w ciep\u0142e oczy kobiety, kt\u00f3ra j\u0105 zapewni\u0142a: Matka nie ocenia swoich dzieci. Przyjm\u0119 od Ciebie wszystko, ka\u017cdy Tw\u00f3j skarb. Nawet je\u015bli ja chcia\u0142abym, aby\u015b niekt\u00f3rych nie zatrzymywa\u0142a. Uszanuj\u0119 ka\u017cd\u0105 Twoj\u0105 decyzj\u0119, bo nie rodzi\u0142am Ci\u0119 dla siebie.<\/p>\n\n\n\n
Innej nocy w \u015bnie przysz\u0142a do niej troch\u0119 starsza kobieta. Siedzia\u0142a na wygodnym fotelu i troch\u0119 ba\u0142a si\u0119 zamkn\u0105\u0107 oczy. \u015ani\u0105ca zbli\u017cy\u0142a si\u0119, aby doda\u0107 jej otuchy. W\u00f3wczas poczu\u0142a, jak \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 w jedno. Za zamkni\u0119tymi powiekami ukaza\u0142o si\u0119 pytanie. Opowiedz, jak si\u0119 czuje kobieta w Tobie. Wyci\u0105gn\u0119\u0142y w\u00f3wczas swoj\u0105 lew\u0105 r\u0119k\u0119 delikatnie przed siebie i poczu\u0142y jaki\u015b ci\u0119\u017car na otwartej d\u0142oni. Zamkni\u0119te oczy pozwala\u0142y czu\u0107 wi\u0119cej. Przychodzi\u0142y wi\u0119c obrazy i wspomnienia tego, gdzie si\u0119 wstydzi\u0142y, tego co wzbudza\u0142o poczucie winy. Prze\u017cywa\u0142y kolejno rozpady zwi\u0105zk\u00f3w, zdrady samych siebie, swojego cia\u0142a, czasem brak, a czasem nieumiarkowanie. Zagl\u0105da\u0142y w miejsca, gdzie dawno ju\u017c nie wpuszcza\u0142y \u015bwiat\u0142a i mi\u0119kko\u015bci. Gdy d\u0142o\u0144 przesta\u0142a ci\u0105\u017cy\u0107 przysz\u0142o pytanie: A powiedz, jak si\u0119 czuje m\u0119\u017cczyzna w Tobie? W\u00f3wczas delikatnie po\u0142o\u017cy\u0142y lew\u0105 d\u0142o\u0144 na kolanach i wyci\u0105gn\u0119\u0142y t\u0105 praw\u0105 przed siebie. I sprawdza\u0142y, jaki jest ten element m\u0119ski w nich. Czy si\u0119 wstydzi? Czy wierzy w siebie? I dlaczego nie? Czy potrafi si\u0119 z\u0142o\u015bci\u0107, a mo\u017ce si\u0119 z\u0142o\u015bci zbyt cz\u0119sto? Czy jest silny, pewny siebie, a mo\u017ce unikaj\u0105cy? Mo\u017ce jedyne, co dostrzeg\u0105, to jego zgarbione plecy lub zaci\u015bni\u0119t\u0105 szcz\u0119k\u0119? Co si\u0119 sta\u0142o z tym m\u0119\u017cczyzn\u0105? I da\u0142y temu czas, aby na wszystko spojrze\u0107, wszystko zrozumie\u0107, wszystko przyj\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Kolejna noc przynios\u0142a wizj\u0119 rozbitego kryszta\u0142u i tej nieodpartej potrzeby aby go jako\u015b posk\u0142ada\u0107 w ca\u0142o\u015b\u0107. Ca\u0142y ten sen przepe\u0142niony by\u0142 uczuciem t\u0119sknoty, kt\u00f3re pot\u0119gowa\u0142o si\u0119 z ka\u017cdym kolejnym rozpadaj\u0105cym si\u0119 w d\u0142oniach od\u0142amkiem. Gdy t\u0119sknota przebrzmia\u0142a \u015bni\u0105ca mog\u0142a wreszcie wybudzi\u0107 si\u0119 ze swojego snu.<\/p>\n\n\n\n
Czwartej nocy przy\u015bni\u0142o jej si\u0119 pi\u00f3ro. Pi\u0119kne, \u015bnie\u017cnobia\u0142e pi\u00f3ro z kt\u00f3rego promyk\u00f3w zwisa\u0142y ci\u0119\u017ckie krople wody. Gdy \u015bni\u0105ca przegl\u0105da\u0142a si\u0119 kolejno w tych kroplach widzia\u0142a swoje wspomnienia i marzenia, decyzje, my\u015bli, wypowiedziane i niewypowiedziane s\u0142owa. B\u0142\u0119dy, upadki, t\u0119sknoty. Zwi\u0105zki, pasje i emocje. Z czasem pi\u00f3rko sch\u0142o dzi\u0119ki jej spojrzeniu i unosi\u0142o si\u0119 coraz wy\u017cej i wy\u017cej. Patrzy\u0142a za unosz\u0105cym si\u0119 pi\u00f3rkiem, na ko\u0144cu unosz\u0105c powieki, witaj\u0105c nowy dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny sen przyni\u00f3s\u0142 jej wizj\u0119 zmieniaj\u0105cych si\u0119 p\u00f3r roku. Patrzy\u0142a jak wszystko rozkwita i budzi si\u0119 do \u017cycia wiosn\u0105. Jak bucha gor\u0105cem i rado\u015bci\u0105 latem. Jak jesieni\u0105 zbiera si\u0119 plony wcze\u015bniejszej pracy i z akceptacj\u0105 spogl\u0105da na proces obumierania. Jak zim\u0105 wszystko zamiera przykryte \u015bniegow\u0105 poduch\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Potem \u015bni\u0142a o drzewie. By\u0142a drzewem i otacza\u0142y j\u0105 setki os\u00f3b. Ka\u017cd\u0105 z tych os\u00f3b spotka\u0142a kiedy\u015b na swojej drodze. Odegra\u0142a wi\u0119ksz\u0105 lub mniejsz\u0105 rol\u0119 w jej \u017cyciu. Cz\u0119\u015b\u0107 z tych relacji wzmocni\u0142a jej korzenie. By\u0142y to relacje trudne, s\u0142owa kt\u00f3re przyni\u00f3s\u0142 wiatr z dawnych czas\u00f3w rani\u0105ce lub oceniaj\u0105ce. Takie relacje wzmacnia\u0142y w niej jej najg\u0142\u0119bsz\u0105, najprawdziwsz\u0105 esencj\u0119. Jej korzenie rozrasta\u0142y si\u0119. By\u0142a pewna, \u017ce mo\u017ce rosn\u0105\u0107, gdy\u017c utrzymaj\u0105 j\u0105 pewnie w ziemi. By\u0142y to relacje, od kt\u00f3rych bez \u017calu odchodzi\u0142a. Inne relacje by\u0142y jak promie\u0144 s\u0142o\u0144ca lub o\u017cywcza bryza. To te relacje pozwala\u0142y jej rozci\u0105ga\u0107 swe ga\u0142\u0119zie z odwag\u0105 we wszystkie strony. To dzi\u0119ki nim, przy wsparciu ich ciep\u0142ego spojrzenia, rozwija\u0142a \u015bwie\u017ce listki.<\/p>\n\n\n\n
Ostatniej nocy w sennym obrazie panowa\u0142a ca\u0142kowita cisza. \u015ani\u0105ca widzia\u0142a siebie. Widzia\u0142a jak s\u0142o\u0144ce wstaje i pojawia si\u0119 na horyzoncie. Widzia\u0142a jego ciep\u0142y blask rozpraszaj\u0105cy ciemno\u015bci. Widzia\u0142a siebie w\u0119druj\u0105c\u0105 w stron\u0119 lasu. Widzia\u0142a jak stawia kroki na le\u015bnej \u015bcie\u017cce lub czasem jak z tej \u015bcie\u017cki zbacza. Jak przyk\u0142ada d\u0142o\u0144 lub policzek do pni drzew. Jak zbiera opad\u0142e li\u015bcie. Jak z rado\u015bci\u0105 znajduje jab\u0142o\u0144 w \u015brodku lasu. Nie by\u0142o w tym \u015bnie \u017cadnego komentarza, \u017cadnych s\u0142\u00f3w kt\u00f3re by do niej przysz\u0142y. By\u0142a za to ogromna ilo\u015b\u0107 zapach\u00f3w. I tak sz\u0142a przez ca\u0142y dzie\u0144. Gdy wraca\u0142a do domu s\u0142o\u0144ce chyli\u0142o si\u0119 ku zachodowi ponownie barwi\u0105c niebo ciep\u0142ymi kolorami.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u015ani\u0105ca to bajka o pe\u0142ni. O spojrzeniu na wszystkie swoje aspekty: wewn\u0119trznego dziecka i wewn\u0119trznego doros\u0142ego. Na sw\u00f3j aspekt \u017ce\u0144ski i m\u0119ski. Na rytmiczn\u0105, naturaln\u0105 przemian\u0119, jak\u0105 przechodzimy w naszym \u017byciu wci\u0105\u017c od nowa. Na cykliczno\u015b\u0107 tego, co prze\u017cywamy. Ko\u0144czy si\u0119 opisem jednego ze sposob\u00f3w na integracj\u0119 ka\u017cdego wgl\u0105du, kt\u00f3ry otrzymujemy. Informacje przychodz\u0105 w tej bajce w postaci sennych obraz\u00f3w, kt\u00f3re ka\u017cdy z nas mo\u017ce zinterpretowa\u0107 po swojemu.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":258,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-191","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-basnie","bwp-masonry-item","bwp-col-3","bwp-post-has-title"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/191","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=191"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/191\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":210,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/191\/revisions\/210"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/258"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=191"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=191"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=191"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}