Oto staruszka, pramatka, z oczami tak starymi, jak pocz\u0105tek tego \u015bwiata. Ze zmarszczkami wy\u017c\u0142obionymi w sk\u00f3rze tak g\u0142\u0119boko, jak g\u0142\u0119boko w Ziemi\u0119 si\u0119gaj\u0105 najg\u0142\u0119bsze kaniony. Kobieta o niebieskiej sk\u00f3rze. Dzisiejszej nocy zdecydowa\u0142a si\u0119 odwiedzi\u0107 swoje ziemskie dzieci. Chodzi\u0142a mi\u0119dzy pogr\u0105\u017conymi we \u015bnie cia\u0142kami szeptaj\u0105c do ich dusz. Roz\u015bwietla\u0142a, otula\u0142a i koi\u0142a senne marzenia.<\/p>\n\n\n\n
Pramatka przystan\u0119\u0142a przy jednym z \u0142\u00f3\u017ceczek. Wiedzia\u0142a, \u017ce przyszed\u0142 czas na ten r\u00f3d. Widzia\u0142a ich gotowo\u015b\u0107. Delikatnie do\u0142\u0105czy\u0142a do sennego marzenia ch\u0142opczyka o ciemnych w\u0142osach. Podarowa\u0142a mu z\u0142ote kule. Kule, kt\u00f3re pocz\u0105tkowo by\u0142y sklejone ze sob\u0105. W chwili, kiedy jego niewinne spojrzenie dotkn\u0119\u0142o ich powierzchni, kule zacz\u0119\u0142y ta\u0144czy\u0107. Ciemnooki, malutki ch\u0142opiec, wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0105czki zafascynowany ta\u0144cz\u0105cym obrazem. Ufnie wpatrywa\u0142 si\u0119 w kule. W\u00f3wczas kule po\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 ponownie, aby \u0142atwiej by\u0142o je dziecku chwyci\u0107 w r\u0105czki. A gdy to zrobi\u0142o, roz\u015bwietli\u0142y si\u0119 od \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
Tym r\u00f3\u017cnimy si\u0119 my, doro\u015bli, od dzieci, z kt\u00f3rych powstali\u015bmy. Dziecko widzi i roz\u015bwietla wszystko, w g\u0142\u0119bokim po\u0142\u0105czeniem z Wielk\u0105 Tajemnic\u0105. Jako doro\u015bli skupiamy si\u0119 tak bardzo na szczeg\u00f3\u0142ach, \u017ce z rozsypanych ta\u0144cz\u0105cych kul dostrzegamy kilka, a roz\u015bwietlamy tylko niekt\u00f3re z nich. \u0141\u0105czmy si\u0119 z dzie\u0107mi w nas, odnajd\u017amy ich ufno\u015b\u0107 do wszech\u015bwiata, i obejmijmy wszystkie kule.<\/p>\n\n\n\n
Z t\u0105 intencj\u0105 pop\u0142yn\u0119\u0142a pie\u015b\u0144 pramatki do wszystkich jej dzieci na Ziemi.<\/p>\n\n\n\n
Innej nocy towarzyszy\u0142a kobiecie, kt\u00f3rej ma\u0142a dziewczynka kuli\u0142a si\u0119 w cieniu, chc\u0105c jak najmniej zajmowa\u0107 miejsca w \u017byciu doros\u0142ej ju\u017c kobiety. Pramatka zajrza\u0142a w to serce. Dostrzeg\u0142a skryte w nim dziecko i pos\u0142a\u0142a do niej swych pomocnik\u00f3w. Ka\u017cdy z nas ma bowiem swoich w\u0142asnych, \u015bwietlistych opiekun\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
I oto anio\u0142y pochyli\u0142y si\u0119 nad male\u0144kim dzieckiem. Anio\u0142y, kt\u00f3re pok\u0142oni\u0142y si\u0119 jego odwa\u017cnej duszy, gdy\u017c wybra\u0142o nie\u0142atwe do\u015bwiadczenia, nie\u0142atw\u0105 rodzin\u0119. Wybra\u0142o rodzin\u0119, kt\u00f3ra ju\u017c bardzo t\u0119skni\u0142a do mi\u0142o\u015bci. R\u00f3wnie\u017c to ma\u0142e dziecko otrzyma\u0142o od swych rodowych anio\u0142\u00f3w pi\u0119kne, kolorowe, roz\u015bwietlone od \u015brodka, kule.<\/p>\n\n\n\n
Kule te bardzo mi\u0119dzy sob\u0105 si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0142y: jedne by\u0142y przejrzyste, inne zamglone. Jedne by\u0142y jasne, inne ciemniejsze. Ka\u017cda kula mia\u0142a te\u017c odrobin\u0119 inny rozmiar. Od najmniejszych do najwi\u0119kszych. I to dziecko swoimi pi\u0119knymi m\u0105drymi pe\u0142nymi mi\u0142o\u015bci oczami zagl\u0105da\u0142o z uwag\u0105 w ka\u017cd\u0105 kul\u0119. I m\u00f3wi\u0142o: O, tu jest mama nieobecna. Tu mama, kt\u00f3ra nie potrafi by\u0107 przy swoich dzieciach.<\/em> I to dziecko, tym czystym g\u0142osem, czystym spojrzeniem, z mi\u0142o\u015bci\u0105 oczyszcza\u0142o kul\u0119 wdychaj\u0105c i wydychaj\u0105c, obecno\u015bci\u0105 sw\u0105 wype\u0142niaj\u0105c ka\u017cdy oddech.<\/p>\n\n\n\n A ka\u017cdy wydech tego, co mia\u0142o by\u0107 lekcj\u0105, co mia\u0142o by\u0107 do\u015bwiadczeniem, co mia\u0142o by\u0107 kolejnym krokiem na \u017cyciowej \u015bcie\u017cce, ka\u017cdy wydech by\u0142 intensywnie wch\u0142aniany przez rosn\u0105ce wok\u00f3\u0142 drzewa. Tak oto nasze \u017bycie u\u017cy\u017ania inne \u017bycia. Drzewa \u0142akn\u0105 naszego wydechu, a my \u0142akniemy ich wydechu. I wsp\u00f3lnie oddychaj\u0105c istniejemy tu na Ziemi.<\/p>\n\n\n\n Dziecko spojrza\u0142o na kolejn\u0105 kul\u0119 i powiedzia\u0142o swoim czystym, pi\u0119knym, pe\u0142nym mi\u0142o\u015bci g\u0142osem: O a tu jest m\u00f3j b\u00f3l, m\u00f3j klaps, Twoje z\u0142e spojrzenie, kt\u00f3re z\u0142ama\u0142o mi serce<\/em>. I dotkn\u0119\u0142o t\u0105 kul\u0119 r\u0105czk\u0105 i przyjrza\u0142o si\u0119 temu do\u015bwiadczeniu z mi\u0142o\u015bci\u0105 i zobaczy\u0142o nie klapsa, nie z\u0142e spojrzenie, nie brak mi\u0142o\u015bci, ale zranion\u0105 inn\u0105 dusz\u0119, kt\u00f3ra pomimo wszystko, na g\u0142\u0119bokim poziomie, bardzo mocno kocha\u0142a.<\/p>\n\n\n\n I zn\u00f3w wdycha\u0142o i wydycha\u0142o \u015bwiadomo\u015bci\u0105 wype\u0142niaj\u0105c ka\u017cdy oddech. Wdychaj\u0105c dobro, \u015bwiat\u0142o i m\u0105dro\u015b\u0107 p\u0142yn\u0105c\u0105 z drzew i wydychaj\u0105c to co by\u0142o trudne, to co bolesne i co wch\u0142ania\u0142y transformuj\u0105c drzewa wok\u00f3\u0142, i co czy\u015bci\u0142o kul\u0119.<\/p>\n\n\n\n Tak oto nasze wewn\u0119trzne dzieci s\u0105 w stanie uzdrowi\u0107 wszystko w nas. Nasze \u017bycie, nasze wspomnienia, nasze korzenie, nasz r\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n Wszystkim swoim dzieciom, przy d\u017awi\u0119kach \u015bwi\u0119tej grzechotki, pramatka za\u015bpiewa\u0142a s\u0142owa, kt\u00f3re powsta\u0142e z mi\u0142o\u015bci i mi\u0142o\u015bci\u0105 wype\u0142nione, nios\u0142y im mi\u0142o\u015b\u0107 i uzdrowienie na swoich skrzyd\u0142ach.<\/p>\n\n\n\n Z serca do serc z\u0142aknionych ciep\u0142a:<\/p>\n\n\n\n Ty jeste\u015b ten w\u0142a\u015bciwy.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ty jeste\u015b ta w\u0142a\u015bciwa.<\/em><\/p>\n\n\n\n Kocham Ci\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n Czeka\u0142am w\u0142a\u015bnie na Ciebie.<\/em><\/p>\n\n\n\n Tak si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce zdecydowa\u0142e\u015b si\u0119 przyj\u015b\u0107 na ten \u015bwiat.<\/em><\/p>\n\n\n\n Tak bardzo jeste\u015b potrzebna.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ca\u0142y wszech\u015bwiat si\u0119 przesun\u0105\u0142, aby zrobi\u0107 dla Ciebie miejsce.<\/em><\/p>\n\n\n\n Gdy patrz\u0119 w Twe \u015bwietliste oczy czuj\u0119 si\u0119 szcz\u0119\u015bliwa.<\/em><\/p>\n\n\n\n Bo Ty tu jeste\u015b.<\/em><\/p>\n\n\n\n W\u0142a\u015bnie Ty.<\/em><\/p>\n\n\n\n Wzbogacaj\u0105c moje \u017bycie.<\/em><\/p>\n\n\n\n ***<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ta bajka jest o tym, \u017ce ka\u017cda i ka\u017cdy z nas jest wa\u017cna \/ wa\u017cny. \u017be ka\u017cdy z nas ma swoje miejsce na \u015bwiecie. \u017be jeste\u015bmy Ci w\u0142a\u015bciwi, wyczekani i kochani.
\nCzasami jako dzieci do\u015bwiadczamy trudno\u015bci. Brakuje nam mi\u0142o\u015bci, poczucia bezpiecze\u0144stwa, poczucia przynale\u017cno\u015bci lub cho\u0107by wiary, \u017ce jeste\u015bmy chciani. Dzi\u015b, z pozycji \u015bwiadomej obecno\u015bci, stania w swojej doros\u0142o\u015bci, jeste\u015bmy w stanie ukoi\u0107 nasze wewn\u0119trzne dzieci. Mo\u017cemy pozwoli\u0107 l\u015bni\u0107 naszej niewinno\u015bci, wierze w nas i w innych ludzi, i dzia\u0142a\u0107 z poziomu serca \ud83d\udc9b\u2764\ud83e\udd8b\u2764\ud83d\udc9b<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":330,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-309","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-basnie","bwp-masonry-item","bwp-col-3","bwp-post-has-title"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/309","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=309"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/309\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":325,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/309\/revisions\/325"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/330"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=309"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=309"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=309"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}