Lena by\u0142a z natury skryta. G\u0142\u0119boko w sobie prze\u017cywa\u0142a wszystko to, co wa\u017cne. Chowa\u0142a wspomnienia i emocje jak najwi\u0119ksze skarby. Jednak od jakiego\u015b czasu Lena czu\u0142a pewien ci\u0119\u017car w sobie. Mo\u017ce za du\u017co ju\u017c tych niewypowiedzianych, nieokazanych uczu\u0107 w sobie mie\u015bci\u0142a?<\/p>\n\n\n\n
Zna\u0142a star\u0105 prawd\u0119 swoich babek: \u201etak jak wewn\u0105trz, to i na zewn\u0105trz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ostatnio ci\u0119\u017cko jej by\u0142o w tym, co na zewn\u0105trz. Dlatego dzi\u015b postanowi\u0142a ruszy\u0107 \u015bladami dawnych spacer\u00f3w z babci\u0105. T\u0119skni\u0142a do niej. By\u0142a to jedyna osoba na ca\u0142ym \u015bwiecie, do kt\u00f3rej potrafi\u0142a m\u00f3wi\u0107. Pewnie dlatego, \u017ce babcia s\u0142ucha\u0142a ca\u0142ym sercem. A jej serce, pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci, nie mia\u0142o potrzeby os\u0105dza\u0107 czy radzi\u0107. Jej serce dawa\u0142o poczucie bezpiecze\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
A jakie jest moje serce?<\/em> cichutko pozwoli\u0142a zapyta\u0107 sam\u0105 siebie. Nast\u0119pnie delikatnie star\u0142a \u0142z\u0119 ze swojego policzka. Wiedzia\u0142a, \u017ce nale\u017cy uszanowa\u0107 i \u0142z\u0119, i to, co ze sob\u0105 nios\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Lena ruszy\u0142a w stron\u0119 ogromnego lasu. Dotyka\u0142a pni drzew. Czu\u0142a mu\u015bni\u0119cia wiatru, gdy zas\u0142uchana wy\u0142awia\u0142a pie\u015bni li\u015bci lub korzeni. Nast\u0119pnie ruszy\u0142a nad jezioro. Wesz\u0142a bosymi stopami w zimn\u0105 wod\u0119 i przypomnia\u0142a sobie, jak z babci\u0105 \u015blizga\u0142y si\u0119 po zamarzni\u0119tej zim\u0105 tafli. I zatopiona w przywo\u0142anym tym wspomnieniem uczuciu rado\u015bci i spokoju zacz\u0119\u0142a oddycha\u0107 ch\u0142on\u0105c pi\u0119kny widok.<\/p>\n\n\n\n I poczu\u0142a jak wraca do siebie. A wraz z oddechem nap\u0142yn\u0119\u0142y s\u0142owa i obrazy.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n Znamy to od urodzenia. Znamy, a tak cz\u0119sto zapominamy i nasze wdechy i wydechy wydarzaj\u0105 si\u0119 jakby obok nas. Dlatego w tym miejscu, kt\u00f3re znalaz\u0142a, zrobi\u0142a to na nowo. Bardziej \u015bwiadomie.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n Zamkn\u0119\u0142a oczy.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n I tym wdechem chcia\u0142a po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 ze swoim sercem, kt\u00f3re bi\u0142o s\u0142abo, kt\u00f3re bi\u0142o cicho. Z sercem, kt\u00f3re bola\u0142o. Dlatego zapyta\u0142a si\u0119 swojego serca: Serce, co Ci\u0119 boli?<\/em> I serce pokaza\u0142o jej ciernie w ciele. Ciernie w organach. Ciernie w nim samym, w sercu.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n Wi\u0119c taka jestem.<\/em> \u2013 pomy\u015bla\u0142a Lena – Takie jest moje cia\u0142o, pe\u0142ne cierni.<\/em><\/p>\n\n\n\n I zapyta\u0142a tych cierni, od kiedy i dlaczego jej towarzysz\u0105. Pokaza\u0142y jej r\u00f3\u017cne obrazy.<\/p>\n\n\n\n By\u0142y ciernie, kt\u00f3re zada\u0142a sobie sama: by\u0142y brakiem mi\u0142o\u015bci, niezadowoleniem, strachem, pogard\u0105, poczuciem ni\u017cszo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n By\u0142y ciernie kt\u00f3re przysz\u0142y z zewn\u0105trz. Przysz\u0142y w dzieci\u0144stwie, przysz\u0142y z b\u00f3lem, ze strachem, z cierpieniem, z przemoc\u0105, z agresj\u0105, z opuszczeniem. By\u0142y i takie ciernie, kt\u00f3re naby\u0142a ju\u017c jako osoba doros\u0142a. Ciernie kt\u00f3re m\u00f3wi\u0142y o zranionej mi\u0142o\u015bci, o porzuceniu, o niezrozumieniu, o udawaniu, o nak\u0142adaniu masek tak, aby m\u00f3c powiedzie\u0107: przynale\u017c\u0119. By\u0142y ciernie z powodu tego, co si\u0119 sta\u0142o i by\u0142y takie, z powodu tego, do czego nie dosz\u0142o. By\u0142y ciernie braku, by\u0142y ciernie potrzeb, oczekiwa\u0144. Tak wiele cierni.<\/p>\n\n\n\n By\u0142y te\u017c i takie, i te wydawa\u0142y jej si\u0119 najci\u0119\u017csze, najg\u0142\u0119biej wbite, kt\u00f3re Lena zadawa\u0142a innym. By\u0142y ciernie, kt\u00f3re powodowa\u0142y u innych b\u00f3l, strach, poni\u017cenie, niedowarto\u015bciowanie. By\u0142y ciernie, kt\u00f3rymi ocenia\u0142a innych. By\u0142y takie, kt\u00f3rymi zamyka\u0142a serca innych ludzi. I te jej ciernie mia\u0142y swoje lustrzane odbicia w cia\u0142ach tych os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n Lena wr\u00f3ci\u0142a uwag\u0105 do serca.<\/p>\n\n\n\n – Serce, chcia\u0142abym uzdrowi\u0107 moje cia\u0142o i cia\u0142a innych os\u00f3b, kt\u00f3rym te ciernie podarowa\u0142am.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Oddychaj.<\/em> \u2013 przysz\u0142o \u2013 Przecie\u017c to miejsce przywo\u0142a\u0142o Ci\u0119 w\u0142a\u015bnie po to.<\/em> Oddychaj.<\/em><\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n Znamy to, znamy ten rytua\u0142 od pierwszej minuty \u017cycia tu na Ziemi. Jednak dzi\u015b Lena robi\u0142a to du\u017co bardziej \u015bwiadomie. Jakby na nowo.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n Z ka\u017cdym wdechem serce Leny bi\u0142o coraz mocniej, coraz g\u0142o\u015bniej. I ten jej wewn\u0119trzny b\u0119ben rozbudzi\u0142 pi\u0119kn\u0105, r\u00f3\u017cow\u0105 iskr\u0119 mi\u0142o\u015bci. Z ka\u017cdych wdechem to r\u00f3\u017cowe \u015bwiat\u0142o mi\u0142o\u015bci rozszerza\u0142o si\u0119 coraz bardziej, obejmuj\u0105c coraz wi\u0119kszy obszar. Najpierw obj\u0119\u0142o serce, potem ca\u0142e cia\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n A z wydechem wydycha\u0142a wszystko, co trudne. Wydycha\u0142a ciernie, kt\u00f3re wreszcie wychodzi\u0142y z cia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n Po jakim\u015b czasie, cho\u0107 czasu nie ma, zosta\u0142 jeden, ostatni cier\u0144. Lena ostro\u017cnie po\u0142o\u017cy\u0142a go na swojej d\u0142oni. Nie chcia\u0142 odchodzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n Przyjrza\u0142a mu si\u0119 dok\u0142adnie. Potrzebowa\u0142 wi\u0119kszej uwagi\u2026 Potrzebowa\u0142 wi\u0119cej jej czasu\u2026.<\/p>\n\n\n\n To by\u0142 cier\u0144 kt\u00f3ry zada\u0142a osobie, kt\u00f3r\u0105 kocha\u0142a najmocniej na \u015bwiecie. Lena patrzy\u0142a wi\u0119c uwa\u017cnie na ten du\u017cy, ci\u0119\u017cki cier\u0144. Obecno\u015bci\u0105 wype\u0142niaj\u0105c ka\u017cdy wdech, \u015bwiadomie robi\u0105c ka\u017cdy wydech. I tym spojrzeniem pe\u0142nym mi\u0142o\u015bci uczy\u0142a si\u0119 rozpuszcza\u0107 cier\u0144. Uczy\u0142a si\u0119 widzie\u0107 co\u015b poza tym cierniem. W ciele Leny budzi\u0142o si\u0119 wspomnienie prawdziwej, bezwarunkowej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Wdech i wydech.<\/p>\n\n\n\n I gdy rozpu\u015bci\u0142a mi\u0142o\u015bci\u0105 ten ostatni cier\u0144, spojrza\u0142a z uwag\u0105 na swoj\u0105 d\u0142o\u0144. By\u0142a czystym, \u015bwiec\u0105cym kryszta\u0142em. Ca\u0142e cia\u0142o Leny by\u0142o jak kryszta\u0142. Takim \u015bwiat\u0142em wewn\u0119trznym bi\u0142a na zewn\u0105trz. I oddychaj\u0105c budzi\u0142a w sobie wiedz\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a w niej od pocz\u0105tku \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n Jestem mi\u0142o\u015bci\u0105. Mi\u0142o\u015b\u0107 to prawda, rado\u015b\u0107 i \u017bycie. Jestem mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n I od dzisiaj, gdy spotyka\u0142a innych ludzi na swojej drodze, patrzy\u0142a na nich oczami jak kryszta\u0142y mi\u0142o\u015bci. I w ka\u017cdym cz\u0142owieku widzia\u0142a ich w\u0142asne kryszta\u0142y mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n I p\u0142yn\u0119\u0142a informacja z jej serca do ich serc: Mi\u0142o\u015b\u0107 we mnie wita mi\u0142o\u015b\u0107 w Tobie.<\/em> Ka\u017cdy z nas jest mi\u0142o\u015bci\u0105. Ka\u017cdy z nas jest \u017byciem. K\u0142aniam si\u0119 przed tym z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n ….<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Lena by\u0142a z natury skryta. G\u0142\u0119boko w sobie prze\u017cywa\u0142a wszystko to, co wa\u017cne. Chowa\u0142a wspomnienia i emocje jak najwi\u0119ksze skarby. Jednak od jakiego\u015b czasu Lena czu\u0142a pewien ci\u0119\u017car w sobie. Mo\u017ce za du\u017co ju\u017c tych niewypowiedzianych, nieokazanych uczu\u0107 w sobie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":327,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-331","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized","bwp-masonry-item","bwp-col-3","bwp-post-has-title"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/331","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=331"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/331\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":333,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/331\/revisions\/333"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/327"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=331"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=331"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=331"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}