Dawno, dawno temu \u017cy\u0142 sobie, a mo\u017ce i nie, pewien wspania\u0142y ch\u0142opiec. Ch\u0142opiec z rozgwie\u017cd\u017conymi oczami, weso\u0142y i niewinny. Jego energia i \u017cywio\u0142owo\u015b\u0107 przyci\u0105ga\u0142y jak magnes.<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0142opiec od niedawna mieszka\u0142 w swoim nowym, pi\u0119knym domu. By\u0142 z niego bardzo dumny. Pomalowa\u0142 \u015bciany na kolor, kt\u00f3ry lubi\u0142. Kupi\u0142 mi\u0119kkie, wygodne \u0142\u00f3\u017cko. Wymy\u0142 okna, aby wyra\u017aniej widzie\u0107 \u015bwiat na zewn\u0105trz. Aby m\u00f3c zaprasza\u0107 do swojego domu promienie s\u0142oneczne. Ch\u0142opiec czu\u0142 si\u0119 szcz\u0119\u015bliwy. Oto stworzy\u0142 dok\u0142adnie taki dom, jakiego potrzebowa\u0142. Jeszcze nie potrafi\u0142 dobra\u0107 odpowiednich dodatk\u00f3w. Puste \u015bciany zaprasza\u0142y, aby co\u015b na nie zawiesi\u0142. Jeszcze chcia\u0142 dokupi\u0107 kwiaty i kolorowe kubki na ciep\u0142\u0105 herbat\u0119. Jednak nie potrafi\u0142 wybra\u0107 odpowiednich. Postanowi\u0142 z tym zaczeka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Gdy tylko si\u0119 wprowadzi\u0142 zauwa\u017cy\u0142, \u017ce ma do\u015b\u0107 niezwyk\u0142ego s\u0105siada. By\u0142a to kobra. Kobra, kt\u00f3ra napawa\u0142a go l\u0119kiem. Kobra, kt\u00f3rej nie chcia\u0142 widzie\u0107, nie chcia\u0142 przy niej by\u0107. Kobra, kt\u00f3ra obserwowa\u0142a go nieruchomym, \u015bwidruj\u0105cym wzrokiem. Kobra, kt\u00f3ra czego\u015b od niego chcia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Nie by\u0142o dnia, aby ch\u0142opiec nie natkn\u0105\u0142 si\u0119 w swojej drodze z domu lub do domu na kobr\u0119. Ch\u0142opiec nauczy\u0142 si\u0119 nas\u0142uchiwa\u0107 zanim decydowa\u0142 si\u0119 wyj\u015b\u0107 z domu. Sprawdza\u0107, czy jest to bezpieczny moment, aby sw\u00f3j dom opu\u015bci\u0107. Czy nie natknie si\u0119 na s\u0105siada.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego dnia us\u0142ysza\u0142 ciche pukanie do drzwi. Otworzy\u0142 i nauczony grzeczno\u015bci wpu\u015bci\u0142 kobr\u0119 do swojego domu. Kobra rozejrza\u0142a si\u0119 po wn\u0119trzu. Sun\u0119\u0142a powoli przez jego dom, dotykaj\u0105c ka\u017cdego k\u0105ta. Wreszcie zatrzyma\u0142a si\u0119 tu\u017c przy \u0142\u00f3\u017cku ch\u0142opca. Ch\u0142opiec przestraszy\u0142 si\u0119, \u017ce wejdzie na \u0142\u00f3\u017cko. Jednak kobra schroni\u0142a si\u0119 pod jego \u0142\u00f3\u017ckiem. Ch\u0142opiec nie by\u0142 pewien jak mo\u017ce poprosi\u0107, aby wysz\u0142a. Nie chcia\u0142 wyj\u015b\u0107 na nieuprzejmego. S\u0142owa ugrz\u0119z\u0142y mu gdzie\u015b w gardle. Nie chcia\u0142 te\u017c zdradzi\u0107 jak bardzo kobra go przera\u017ca. Dlatego postanowi\u0142 zostawi\u0107 drzwi do swojego domu uchylone\u2026 Tak aby niechciany go\u015b\u0107 w ka\u017cdej chwili m\u00f3g\u0142 opu\u015bci\u0107 jego dom. Na nic takiego si\u0119 jednak nie zanosi\u0142o. Najwyra\u017aniej kobrze by\u0142o dobrze w jego domu. Nie planowa\u0142a wraca\u0107 do swojego.<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0142opiec wychodzi\u0142 i wraca\u0142 do swojego domu. Gdy tylko przekracza\u0142 sw\u00f3j pr\u00f3g, z daleka, zagl\u0105da\u0142 pod \u0142\u00f3\u017cko pod kt\u00f3rym nieustannie widzia\u0142 zwini\u0119te cia\u0142o kobry. Widok ten, cho\u0107 zdawa\u0142 si\u0119 by\u0107 ju\u017c \u201eznajomy\u201d ka\u017cdorazowo powodowa\u0142 w nim du\u017ce napi\u0119cie mi\u0119\u015bni. Stres i napi\u0119cie bardzo wp\u0142yn\u0119\u0142o na ch\u0142opca. Nie potrafi\u0142 swobodnie odetchn\u0105\u0107. Straci\u0142 zainteresowanie meblowaniem i wyko\u0144czeniem swojego pi\u0119knego, wymarzonego domu. Ca\u0142a jego uwaga kierowa\u0142a si\u0119 na zwini\u0119t\u0105 pod jego \u0142\u00f3\u017ckiem kobr\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Po jakim\u015b czasie nawet i do tego si\u0119 przyzwyczai\u0142. Uzna\u0142 to za swoj\u0105 now\u0105 codzienno\u015b\u0107. G\u0142\u0119boko w sobie zakopa\u0142 niech\u0119\u0107 i op\u00f3r, kt\u00f3re tylko czasami, znienacka, wychyla\u0142y si\u0119 z ciemno\u015bci, gdzie je zepchn\u0105\u0142. Ch\u0142opcu uda\u0142o si\u0119 nawet przekona\u0107 samego siebie, \u017ce mo\u017ce spa\u0107 w swoim \u0142\u00f3\u017cku, \u017ce ju\u017c nie musi czuwa\u0107\u2026 Tak\u017ce spa\u0142, cho\u0107 sny mia\u0142 niespokojne i cz\u0119sto budzi\u0142 si\u0119 w nocy.<\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdego ranka, gdy wstawa\u0142 nowy dzie\u0144, du\u017co kosztowa\u0142o ch\u0142opca aby opu\u015bci\u0107 stopy na pod\u0142og\u0119. Ba\u0142 si\u0119 dotkn\u0105\u0107 swoimi stopami swojej pod\u0142ogi w swoim domu. Op\u00f3r i strach wychyla\u0142y si\u0119 z tego miejsca, gdzie je wcisn\u0105\u0142 i wizja nag\u0142ego ataku kobry parali\u017cowa\u0142a go.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego dnia ch\u0142opiec postanowi\u0142 nie wraca\u0107 do domu. Pomy\u015bla\u0142, \u017ce mo\u017ce powinien poszuka\u0107 innego domu, gdzie czu\u0142by si\u0119 bezpieczniej. Szed\u0142 \u015bcie\u017ck\u0105 i zastanawia\u0142 si\u0119, co ma teraz ze sob\u0105 zrobi\u0107. Jak ma sobie pom\u00f3c, aby zn\u00f3w czu\u0107 si\u0119 bezpiecznie.<\/p>\n\n\n\n
********************************<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201eCh\u0142opiec z kobr\u0105\u201d to obraz tego, co mo\u017ce si\u0119 dzia\u0107, gdy nie potrafimy postawi\u0107 zdrowych granic. Gdy to nie my wybieramy z kim dzielimy nasz\u0105 przestrze\u0144 i nasz czas. Gdy pozwalamy, aby rzeczy si\u0119 dzia\u0142y, nie s\u0142uchaj\u0105c samych siebie. Gdy nie wierzymy, \u017ce na wiele rzeczy mamy realny wp\u0142yw. Niskie poczucie w\u0142asnej warto\u015bci oraz wgrane programy \u201egrzeczno\u015bci\u201d mog\u0105 okaza\u0107 si\u0119 zgubne w skutkach. A teraz sp\u00f3jrzmy, czy mamy w swoim \u017byciu jak\u0105\u015b \u201ekobr\u0119\u201d? Czy czujemy \u017ce na co\u015b co ma zwi\u0105zek z nami samymi nie mamy wp\u0142ywu? A przecie\u017c ca\u0142\u0105 moc, ca\u0142\u0105 decyzyjno\u015b\u0107, mamy w sobie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":343,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-342","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-basnie","bwp-masonry-item","bwp-col-3","bwp-post-has-title"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/342","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=342"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/342\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":350,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/342\/revisions\/350"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/343"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=342"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=342"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gawedziarka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=342"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}